Zielonczyn

aktualizacja: 2015-11-24 19:58:40

Sołtys: Beata Słembarska
Zielonczyn 6, 72-112 Stepnica tel. 91 418 84 96

Zielonczyn to miejscowość położona na skraju Puszczy Goleniowskiej jest doskonałym miejscem dla miłośników grzybów oraz jagód. Ponad to posiada wzniesienie zwane "Góra z Wieżą", z którego można oglądać panoramę gminy łącznie z wodami Zalewu Szczecińskiego oraz częścią Polic.

Rys historyczny

Miejscowość Zielonczyn została założona w 1787 roku po wyrębie lasu, wtedy wzniesiono pierwsze zagrody. W 1870 r. wieś liczyła 118 mieszkańców. W 1933 r. we wsi znajdował się stary, XVIII-wieczny budynek nadleśnictwa, który przetrwał aż do XX wieku.

Lokalizacja

Zielonczyn położony na zachodnim skraju Puszczy Goleniowskiej, oddalony ok. 6 km na połn.-wschód od Stepnicy, przy skrzyżowaniu dróg w kierunku Stepnicy, Wolina i Goleniowa. Po wschodniej stronie wsi ulokowane jest niewielkie jezioro oraz Góra z Wieżą (o wysokości ok. 30 m nad poziomem drogi).

Historyczna forma wsi

Pierwotnie była to niewielka (krótka) rzędówka, rozlokowana po wschodniej stronie drogi, w bezpośrednim sąsiedztwie jeziora i wzgórza. Zabudowa luźna, mało i średniorolna, złożona z 2 lub 3-budynkowych zagród. Przez wieś przebiegał główny trakt komunikacyjny ze Stepnicy do Wolina. Na południowym skraju wsi, u podnóża góry, założony był niewielki cmentarz. W 1. 20-tych XX w., po zachodniej stronie wsi (wzdłuż drogi SE-NW), wytyczono zwartą kolonię rolniczą w formie zwartej rzędówki.

Wieś współczesna

Pierwotny, południkowy układ przestrzenny uległ- częściowemu zatarciu, przekształcony w luźna ulicówkę z licznymi ubytkami i pustkami. Z kolei XX-wieczna kolonia o całościowo zachowanej formie przestrzen­nej (w typie zwartej szeregówki), rozlokowana przy bocznej drodze wiejskiej. Zabudowa tworzy jednorodny ciąg architektoniczny, złożony z jednakowych (dwubudynkowych) zagród. Na froncie parceli posadowione są 4 lub 5-osiowe chałupy, a w głębi wielofunkcyjne budynki gospodarcze; przed zagrodami niewielkie ogródki. Zabudowa bez wartości kulturowych, ale stanowi przykład jednorodnej kompozycji przestrzennej XX-wiecznej kolonii rolniczej.